کشتی یونانی کیشکشتی یونانی؛ افسانهای جاودانه در دل خلیج فارس
در ساحل غربی جزیره کیش، جایی که موجهای آرام خلیج فارس به ساحل میرسند، پیکر عظیم و زنگزدهای آرام گرفته است؛ یادگاری که مردم آن را «کشتی یونانی» مینامند. این غول آهنی، روزگاری بر پهنهی دریاها فرمانروایی میکرد، اما امروز به نمادی از تاریخ، افسانه و گردشگری جزیره بدل شده و هر سال هزاران نفر را به سوی خود میکشاند.
تولد یک افسانه دریایی
ماجرای کشتی یونانی به سال ۱۳۲۲ خورشیدی (۱۹۴۳ میلادی) بازمیگردد؛ زمانی که شرکت ویلیام همیلتون در بندر گلاسگو اسکاتلند، این کشتی باربری عظیم را با نام «امپایر ترومپت» ساخت. وزنی بیش از هفت هزار تن، طولی ۱۳۶ متری و موتور بخار قدرتمند، آن را به یکی از پیشرفتهترین کشتیهای زمان خود تبدیل کرده بود.
در طول سالها، این کشتی بارها تغییر مالکیت داد و نامهای گوناگونی بر خود گرفت؛ از «نچرالیست» و «کوروش پارسی» تا «همدان». سرانجام در سال ۱۹۶۶، دو تاجر یونانی آن را خریدند و نام «کولا اف» را برگزیدند؛ نامی که بعدها به «کشتی یونانی» شهرت یافت.
روزی که سرنوشت تغییر کرد
۴ مرداد ۱۳۴۵، کشتی در مسیر بازگشت از ایران به یونان، در نزدیکی روستای باغو به گل نشست. تلاشهای فراوان برای نجات آن، از جمله استفاده از یدککش هلندی، بینتیجه ماند. پس از ۸۰ روز کوشش، سرنوشت کشتی رقم خورد و برای همیشه در ساحل کیش جاودانه شد.
دلیل این حادثه هنوز در هالهای از ابهام است؛ برخی نبود فانوس دریایی را عامل میدانند، برخی دیگر از مستی ناخدا یا حتی نقشهای برای دریافت بیمه سخن میگویند. روایت عاشقانهای نیز وجود دارد که میگوید ناخدا دل به دختری کیشی سپرده و کشتی را عمداً به ساحل آورده است.
از لاشه آهنی تا جاذبهای جهانی
پس از ناکامی در نجات، کشتی رها شد و تنها اسکلت فولادی آن باقی ماند. همین پیکر زنگزده به یکی از مشهورترین دیدنیهای کیش بدل شد و اهالی لقب «عروس یونانی» را به آن دادند. غروبهای کیش در کنار این کشتی، تصویری رؤیایی از خورشید در حال فرو رفتن در آبهای نیلگون خلیج فارس خلق میکند؛ صحنهای که هر گردشگری را مسحور میسازد.
افسانهها و فرهنگ عامه
کشتی یونانی تنها یک سازه متروکه نیست؛ بخشی از فرهنگ و داستانهای مردم کیش است. حضور آن در فیلم «قصههای کیش» و روایتهای محلی از عشق ناخدا یا شایعات بیمهای، این کشتی را به افسانهای زنده تبدیل کردهاند.
پایان یک نماد؟
فرسایش زمان، بدنه کشتی را به شدت آسیبپذیر کرده و در سالهای اخیر بخشهایی از آن فرو ریخته است. حتی در آذر ۱۴۰۳، این غول آهنی از میانه شکاف برداشت و بخشی از آن به دریا فرو رفت. با وجود تلاشهای علمی برای مرمت، هزینههای سنگین مانع از احیای آن شد. امروز تنها یاد و خاطرهاش باقی مانده و قرار است با رویدادهای هنری، همچون سمپوزیوم مجسمهسازی، این نماد جاودانه شود.
چرا باید دیدنش را از دست نداد؟
بازدید از کشتی یونانی، تنها تماشای یک لاشه نیست؛ تجربهای است از تاریخ، عشق و رمز و راز. پارک ساحلی اطراف آن امکاناتی چون کافه، دوچرخهسواری و عکاسی فراهم کرده است. بهترین زمان بازدید هنگام غروب است؛ لحظهای که خورشید در افق فرو میرود و سایههای کشتی بر آب میافتد.
